Zorro in gesprek met de echte Sinterklaas !
Zorro in gesprek met de echte Sinterklaas !
Ik heb begrepen dat tijdens deze Sinterklaas er veel Sinten en Pieten naar scholen zullen gaan,om snoep te strooien naar ook hun Kinderen. Ik weet zeker dat ze weten wat ze doen
Zorro in gesprek met Sinterklaas !
Ik ging vandaag boodschappen doen in de supermarkt. Bij de boodschappenkarretjes stond een man verkleed als Sinterklaas - tenminste dat veronderstelde ik.
Na wat onderzoekende vragen van mijn kant bleek dat ik stond te praten met de echte Sint!
“Sinterklaas,” zei ik, “Realiseer u zich dat er heel wat onechte Sinten rondlopen? Mensen verkleed in Sinterklaaspakken, die proberen geld bijeen te krijgen vanwege uw succes? Waar gaat het naar toe in deze wereld?
De Echte Sint,lachte en streek over zijn baard. “Ik ben blij als mensen dat doen wegens de juiste redenen. Ik heb begrepen dat tijdens deze Sinterklaas er veel Sinten en Pieten naar scholen zullen gaan,om snoep te strooien naar ook hun Kinderen. Ik weet zeker dat ze weten wat ze doen.”
“Maar ik heb ook gehoord dat er speciale Sinterklaasscholen zijn waar gewone mensen worden getraind om te zijn zoals u,” hield ik vol.
“Ja, daar heb ik over gelezen,” zei de Sint. “Mensen plakken een valse baard aan, verkleden zich in rode kostuums met een staf, lopen vervolgens rond met een vrolijk gezicht en oefenen het roepen van ‘Hallo lieve Kindertjes allemaal braaf geweest.’ Het klinkt als pure pret!”
De Sint pauzeerde, keek wat rond, bijna schrikachtig, en vervolgde toen met een gedempte stem. “In werkelijkheid, mijn baan is helemaal niet zo leuk. De pieten werken het hele jaar hard om kadootjes te maken voor kleine kinderen om hun Sinterklaasfeest zo blij mogelijk te maken. Ik doe mijn uiterste best om de juiste kadootjes bij de juiste kinderen te krijgen. Maar zij krijgen ze niet altijd. Dat is niet mijn schuld! Het is een grote zorg. Ik kan me niet herinneren wanneer ik voor het laatst een fijne Sinterklaas had.”
Een beetje verwonderd vroeg ik “Maar kadootjes geven op 5 december is toch zeker ontzettend leuk?”
“Het probleem is,” legde de Sint uit, “veel kinderen wonen niet meer thuis, en in het bijzonder ,zij wonen niet meer met hun Vaders/Moeders samen. Ik lever de kadootjes af, maar de kinderen zijn er gewoon niet. Elk jaar in december krijg ik duizenden brieven van kinderen die vragen wat er met hun kadootjes is gebeurd, en waarom zij met Sinterklaas hun Vaders/Moeders/Oma,s en Opa,s niet mochten zien. Het is allemaal erg deprimerend. Je zou mijn baan niet willen hebben, geloof me. Maar het is nu eenmaal de tijd van opgewektheid en vreugde. Hier, neem een pepernoot.”
“Dankjewel Sinterklaas,” zei ik. “Fijne Verjaardag.”
“En een fijne Sinterklaas voor jou ook, zei de Sint treurig.
Verbeeldde ik het me of zag ik werkelijk een traan rollen over de wang van Sinterklaas, richting zijn baard? Ik wachtte niet af of dat werkelijk zo was. Ik pakte mijn boodschappen en liep richting de auto.
Jos Aalders
